UpLingua
Web Business Solutions
Τι είναι η μετάφραση, ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Please, choose another language:
Français
 Italiano
 Nederlands

Γλωσσική ποικιλία - Greek - Ελληνικά (El)

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στην αρχή της πολυμορφίας: στον πολιτισμό, στα ήθη και έθιμα, στις πεποιθήσεις, αλλά και στις γλώσσες. Αυτό είναι φυσικό σε μια ήπειρο όπου μιλούνται τόσες πολλές γλώσσες. Οι επίσημες γλώσσες των χωρών της ΕΕ ανήκουν σε τρεις βασικές γλωσσικές οικογένειες: την ινδοευρωπαϊκή, τη φιννοουγγρική και τη σημιτική, μικρός αριθμός σε σχέση με άλλες ηπείρους.

Η γλωσσική πολυμορφία είναι ιδιαίτερα αισθητή σήμερα που οι λαοί έρχονται πολύ περισσότερο σε επαφή μεταξύ τους. Ολοένα συχνότερες είναι οι περιπτώσεις που οι Ευρωπαίοι χρειάζεται να μιλήσουν μια γλώσσα διαφορετική από τη δική τους: ανταλλαγές φοιτητών, εγκατάσταση σε άλλη χώρα, επιχειρηματικά ταξίδια στην Ευρώπη, τουρισμός και πολλές άλλες περιπτώσεις που είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης. Το άρθρο 22 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ο οποίος θεσπίστηκε το 2000, απαιτεί τον σεβασμό της γλωσσικής πολυμορφίας, το δε άρθρο 21 απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω γλώσσας.

Ο σεβασμός της γλωσσικής πολυμορφίας - μαζί με το σεβασμό του ατόμου, το ανοιχτό πνεύμα απέναντι σε άλλους πολιτισμούς, την ανεκτικότητα και την αποδοχή των άλλων- αποτελεί βασική αξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η αρχή ισχύει όχι μόνο για τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ αλλά και για τις πολυάριθμες γλώσσες που μιλούνται σε ορισμένες περιφέρειες ή από ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες χωρών της ΕΕ.

Το χαρακτηριστικό της πολυμορφίας αποτελεί άλλωστε αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής ταυτότητας: η ΕΕ δεν είναι ένα "χωνευτήρι" μέσα στο οποίο χάνονται οι διαφορές, αλλά ένας τόπος όπου η ποικιλία θεωρείται πλούτος .

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει 27 κράτη μέλη και
23 επίσημες γλώσσες

Οι 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ και οι συντομογραφίες τους είναι οι εξής:

Click on the language to reach the page in this particular European language

Τι είναι η μετάφραση;

Συχνά συγχέεται η μετάφραση με τη διερμηνεία, ενώ πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα. Ο μεταφραστής μεταφράζει γραπτά κείμενα (π.χ. μυθιστορήματα, οδηγίες χρήσεως, επιστολές, υπότιτλους, ιστότοπους) ενώ ο διερμηνέας μεταφράζει τον προφορικό λόγο κάποιου σε μια άλλη γλώσσα.

Άλλες μεταφράσεις έχουν "πρακτικό" χαρακτήρα (εγχειρίδια, επίσημες εκθέσεις, οικονομικές εκθέσεις) και άλλες "λογοτεχνικό" (ποιήματα, μυθιστορήματα, δοκίμια).

Ανάλογα με το είδος του κειμένου, η μετάφραση ενδέχεται να απαιτεί συγκεκριμένες τεχνικές γνώσεις, π.χ. στον ηλεκτρονικό τομέα, στον τομέα των οικονομικών, της ιατρικής, της χημείας, της βοτανικής, ή ακόμα δεξιότητες πολιτισμικού ή υφολογικού χαρακτήρα (ώστε ο μεταφραστής να μπορεί να αποδώσει το ύφος του πρωτοτύπου, τυχόν λογοπαίγνια κ.λπ.).

Σήμερα, οι άνθρωποι μαθαίνουν ξένες γλώσσες περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν. Παρόλ' αυτά, η ανάγκη για μεταφράσεις δεν έπαψε να υπάρχει. Αντίθετα, φαινόμενα όπως η παγκοσμιοποίηση και η ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη (νέα προϊόντα σημαίνει νέα εγχειρίδια με οδηγίες για τη χρήση τους) καθώς και ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός τηλεοπτικών σταθμών, είχαν ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η ζήτηση μεταφράσεων.

Όσον αφορά τη μηχανική μετάφραση, μπορεί μεν να δώσει μια ιδέα για το περιεχόμενο ενός κειμένου που έχει γραφτεί σε μια άγνωστη σε μας γλώσσα, όμως η κίνδυνος παρανόησης είναι αρκετά μεγάλος. Μια κανονική μετάφραση πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τα συμφραζόμενα, τη δομή του κειμένου, τους γραμματικούς κανόνες, το ύφος και τυχόν αμφισημίες που προκύπτουν από συνώνυμα και λογοπαίγνια. Γι' αυτό και η γλωσσική τεχνολογία πρέπει να θεωρείται ως εργαλείο του μεταφραστή και όχι ως κάτι που μπορεί να τον αντικαταστήσει.